Wrath of the Titans

Rating: ½☆☆☆
Verenigde Staten, Spanje; 2012
Regisseur: Jonathan Liebesman
Screenplay: Dan Mazeau, David Leslie Johnson
Producenten: Basil Iwanyk, Polly Johnsen
Cast: Sam Worthington, Liam Neeson, Ralph Fiennes, Rosamund Pike, Edgar Ramirez, Toby Kebbell, Bill Nighy, Danny Huston, John Bell

Twee jaar geleden verscheen de remake van Clash of the Titans (1981, Desmond Davis), met nieuwe ster Sam Worthington in de rol van halfgod Perseus. Bedoelde film is niet erg goed, maar heeft z’n momenten. Ik denk dat de gemiddelde tiener het als uitstekend vermaak ziet. Ondanks dat zou een vervolg toch wel erg veel van het goede zijn. Uiteraard is die er toch gekomen. Wrath of the Titans is een rommelige, luidruchtige film die van begin tot eind uit visuele effecten bestaat.

Worthington is opnieuw Perseus, nu de man die de Kraken doodde. We zien hem in zijn rustige bestaan, samen met zijn zoon Helius (John Bell). Met de goden wil hij niets te maken te hebben, ook niet met zijn vader Zeus (Liam Neeson). Totdat de ellende begint. God van de onderwereld Hades (Ralph Fiennes) verraadt zijn broers Zeus en Poseidon (Danny Huston) en bevrijdt Kronos – hun vader – uit Tartarus, het diepste deel van de onderwereld. Hades wordt bijgestaan door Ares (Edgar Ramirez). Redder in nood Perseus heeft hulp van koningin Andromeda (Rosamund Pike), de god Hephaestus (Bill Nighy) en Agenor (Toby Kebbell), een zoon van Poseidon.

Dit alles wordt vrij serieus gepresenteerd en gespeeld, Rosamund Pike voorop. Ze lijkt niet te beseffen dat ze vooral in de film zit om de mannelijke kijkers nog wat eye candy naast hun actie te geven. Haar monologen (en delen van dialogen) zijn onbedoeld komisch. Als het serieuze karakter van de film enigszins wordt losgelaten, ligt juist het lollige er te dik bovenop. Ook hier helpen de dialogen niet. Zeus tegen een andere god, terwijl de wereld in brand staat: “Let’s have some fun.” Daarnaast is de casting van Toby Kebbell en met name Bill Nighy niet geheel geslaagd, al krijgt laatstgenoemde de lachers precies één keer op zijn hand.

De eerste tien minuten in Wrath of the Titans zijn redelijk rustig. Als het lawaai eenmaal begint, houdt het niet meer op. Eerst komen de kleinere wezens uit de onderwereld onrust stoken, dan dalen de helden zelf naar de onderwereld af, en tenslotte is het woord aan de reusachtige Kronos en nog meer wezens uit de onderwereld. Niks van deze actie is erg goed te volgen. Alles vliegt door het beeld. Wanneer we eindelijk denken te snappen waar de karakters zich ten opzichte van elkaar bevinden, gebeurt er weer iets dat dit onmogelijk maakt.

Overigens zag ik de film niet driedimensionaal, zoals die bedoeld is. Ik kan me niet voorstellen dat het kijkplezier er groter op wordt. Aangezien het nu al moeilijk te volgen was, is het logisch dat een 3D bril dit nog wat erger maakt. Mijn advies is daarom om Wrath of the Titans over te slaan, in hoeveel dimensies dan ook.

This entry was posted in 0,5 sterren, 2012, W and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>