Welcome to the Punch

Rating: ★½☆☆
Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten; 2013
Regisseur: Eran Creevy
Schrijver: Eran Creevy
Producenten: Rory Aitken, Brian Kavanaugh-Jones, Ben Pugh
Cast: James McAvoy, Mark Strong, Andrea Riseborough, David Morrissey, Peter Mullan, Jason Flemyng

Max Lewinsky (James McAvoy) achtervolgt in de openingsmomenten van Welcome to the Punch de gevaarlijke crimineel Jake Sternwood (Mark Strong). De achtervolging eindigt met een schotwond in Max’ knie, ondanks dat Sternwood hem had kunnen doden. Drie jaar later wordt Sternwoods zoon met een kogel in zijn buik gearresteerd; het laatste telefoontje ging naar zijn vader. Dit geeft Max de kans om samen met zijn nieuwe partner Sarah (Andrea Riseborough) alles alsnog recht te zetten. Helaas zijn meerdere partijen geïnteresseerd in de gebeurtenissen en liggen de zaken ingewikkelder dan ze aanvankelijk lijken.

De openingsmomenten doen een betere film vermoeden dan het uiteindelijke resultaat blijkt te zijn. De achtervolging zit namelijk erg goed in elkaar. Het camerawerk is ook dik in orde. In blauwe koele tinten presenteert cameraman Ed Wild het harde lot van Max. Het stijlvolle blauw is ook in de rest van de film aanwezig. Waar ik het goed vond passen bij de eerste beelden, snap ik de keuze later in de film niet helemaal. Ja, het ziet er mooi uit, maar heeft het ook een functie? Niet echt.

Drie jaar later hopen de intriges elkaar snel op. Als kijker ben je de film vanaf daar altijd enkele minuten voor. De plotwendingen zijn simpelweg niet verrassend. Mark Strong blijkt uiteindelijk niet de grootste schurk in de film. Wel een van de weinige echte hoogtepunten. Ook de actiescènes worden minder. Ik heb sowieso een hekel aan scènes waar machinegeweren langzamer zijn dan rennende mensen. Welcome to the Punch heeft veel van dit soort ongeloofwaardige momenten.

Zonder te veel weg te geven: de film eindigt met een onopgeloste situatie. Je zou kunnen stellen dat schrijver/regisseur Eran Creevy het lastig vond om dit probleem geloofwaardig te tackelen, waardoor hij de nadruk op actie legt. Alles lijkt in orde, maar als je goed nadenkt besef je dat bepaalde hoofdrolspelers nog een hoop hebben uit te leggen (aan onder andere bepaalde autoriteiten). En laat daar nou net geen bewijsbare mogelijkheid voor zijn. Welcome to the Punch begint inderdaad met die welkome “punch”. Vanaf daar is het helaas bergafwaarts.

This entry was posted in 1,5 sterren, 2013, W and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>