Banlieue 13 (District B13)

Rating: ★★½☆
Frankrijk; 2004
Regisseur: Pierre Morel
Schrijvers: Luc Besson, Larbi Naceri
Producent: Luc Besson
Cast: Cyril Raffaelli, David Belle, Tony D’Amario, Larbi Naceri, Dany Verissimo

Uit de pen van Luc Besson komt deze futuristische actiefilm. De aaneenschakeling van goed gechoreografeerde actiescènes is soms iets te eentonig. Maar met een duur van slechts 75 minuten (plus aftiteling) is dat nooit echt een probleem.

De autoriteiten hebben ‘banlieue 13′, een district in Parijs, helemaal opgegeven. De criminaliteit is hoog, bendes regeren de straat. Een hoge muur scheidt de wijk van de buitenwereld.

De openingsmomenten zijn indrukwekkend. Leïto (David Belle) moet vluchten voor een man of twaalf. Vol kinetische energie knalt de achtervolging van het scherm. Als een ware Jackie Chan manoeuvreert hij zich via ramen, balkons, daken en relingen door de wijk. Knap gedaan.

De twaalf man horen bij gangster Taha (Larbi Naceri), de feitelijke baas van de wijk. Zwak optreden van de politie zorgt ervoor dat Leïto in de gevangenis belandt, en zijn zus Lola (Dany Verissimo) in handen van Taha.

Zes maanden later ontmoeten we undercoveragent Damien (Cyril Raffaelli). Met dezelfde kinetische energie verslaat hij een leger slechteriken om vervolgens op een missie te worden gestuurd. Hij moet district B13 in om een bom onschadelijk te maken. De bom is in handen van gangster Taha en zal binnen 24 uur ontploffen. De hulp van Leïto is nodig om dit tot een goed einde te brengen.

Het verhaal is bijna onnodig in een film als deze. Echt veel aandacht is er ook niet aan besteed. Luc Besson is er (samen met Naceri) verantwoordelijk voor. Finesse ontbreekt, maar voor pure actie kan je bij Besson altijd aankloppen. Als regisseur maakte hij onder andere La Femme Nikita, Léon en The Fifth Element; als schrijver is hij verantwoordelijk voor The Transporter, Taken en Colombiana.

Net als in de genoemde films is ook hier de actie dik in orde. Choreografie, camerawerk en montage werken goed samen om deze scènes te laten slagen. Regisseur Pierre Morel (ook de regisseur van Taken) heeft deze momenten prima onder controle. Soms gaat het iets te lang door, met name de vuurgevechten, maar echt storend is dat niet.

Na vijf zeer snelle kwartieren rolt de aftiteling. Het is de juiste lengte voor een film als deze. Met vluchtig vermaak is op zich niks mis. Als je iets meer diepgang wilt, dan is Banlieue 13 niet wat je zoekt. Na het kijken ben je alles ook binnen vijf kwartier weer vergeten.

This entry was posted in 2,5 sterren, 2004, B, D and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>