After Earth

Rating: ★☆☆☆
Verenigde Staten; 2013
Regisseur: M. Night Shyamalan
Screenplay: M. Night Shyamalan, Gary Whitta
Verhaal: Will Smith
Producenten: James Lassiter, Jada Pinkett Smith, Caleeb Pinkett, Will Smith
Cast: Will Smith, Jaden Smith, Sophie Okonedo, Zoe Isabella Kravitz

Nieuwe misser van M. Night Shyamalan (The Sixth Sense, The Last Airbender). Leuke visuele effecten in voorspelbaar en lachwekkend verhaal. Met Will Smith en zoon Jaden, die duidelijk nog wat acteerlessen nodig heeft.

Mensen wonen niet meer op aarde, maar op Nova Prime. Op aarde is namelijk alles geëvolueerd tot mensendoder, zo legt Cypher Raige (Will Smith) uit. Helaas voor hem stort het ruimteschip waarin hij zich bevindt precies op aarde neer. Enige andere overlevende is zijn zoon Kitai (Jaden Smith).

Aangezien Cypher beide benen gebroken heeft, moet Kitai zo’n 100 kilometer lopen om een ander deel van het ruimteschip te bereiken. Vanaf daar kan hij een noodsignaal de ruimte in zenden. Cypher kan Kitai met de nieuwste technologische snufjes overal volgen. En hem waarschuwen voor naderend gevaar.

Grootste gevaar is niet al het geëvolueerde op aarde, maar een deel van de lading van het ruimteschip. Aan boord was namelijk een ursa: een moordzuchtig wezen dat angst van mensen kan ruiken. Verder is het beest blind. De truc is dus niet bang zijn, iets dat Cypher beheerst. Ze noemen dit ‘ghosting’. Zou Kitai dit later op een belangrijk moment ook kunnen?

De film doorloopt alle clichés denkbaar. Zelfs de relatie tussen vader en zoon is voorspelbaar. Cypher is een held en Kitai wil laten zien dat ook hij wat in z’n mars heeft. Cypher ziet daarbij Kitai – maar eigenlijk zichzelf – als verantwoordelijke voor de dood van zijn dochter, die door een ursa verscheurd werd.

Het gedrag van Kitai is ook irritant. Als zijn vader hem uitlegt dat hij beter stil kan staan begint hij te rennen. En andersom. En ondanks dat vogels niet kunnen praten besluit hij het beest toch te vertellen wat het wel en niet moet doen. Om verkeerde redenen bracht het een glimlach op mijn gezicht.

Dit had ook te maken met het matige acteerwerk van de jongste Smith. Elke keer als hij iets met emoties moet doen, gaat het mis. In een sleutelscène, bepalend voor de afloop van het avontuur, vertelt Kitai zijn vader wat hij ervan denkt. Of nee, hij schreeuwt het. Opnieuw moest ik bijna lachen; de emotie is voor de kijker niet voelbaar.

Toch nog wat positieve dingen. De visuele effecten zien er prima uit. De film kent ook twee schrikmomenten die erg goed werken. In de anderhalf uur film zit een half uur vermaak verscholen. Mensen die zich over de voorspelbaarheid en irritante keuzes heen kunnen zetten, vinden daar misschien een film die ze zouden willen zien. Zelf hoor ik niet bij deze groep.

Regisseur M. Night Shyamalan heeft met After Earth opnieuw een slechte film afgeleverd. Sinds Signs uit 2002 zit er niks fatsoenlijks meer bij. Misschien moet hij het over een andere boeg gaan gooien. Buitenaardse en bovennatuurlijke dingen even laten voor wat het is. Want na Lady in the Water, The Happening, The Last Airbender en nu After Earth is hij in deze genres niet langer serieus te nemen.

This entry was posted in 1 ster, 2013, A and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>