La bête (The Beast)

Rating: ★★☆☆
Frankrijk; 2012
Regisseur: Walerian Borowczyk
Schrijver: Walerian Borowczyk
Producent: Anatole Dauman
Cast: Sirpa Lane, Lisbeth Hummel, Elisabeth Kaza, Pierre Benedetti, Guy Tréjan, Marcel Dalio, Pascale Rivault, Hassane Fall

Bizarre film geniet een zekere cultstatus. Terecht of niet, het tweede deel zou elke filmliefhebber moeten zien. Tenminste, voor iedereen die van vaag houdt en geen moeite heeft met seks tussen mens en monster.

Lucy Broadhurst (Lisbeth Hummel) is op weg naar haar verloofde Mathurin (Pierre Benedetti) die ze nooit heeft ontmoet. Zijn vader (Guy Tréjan) ziet de rijke Lucy graag in zijn familie. Het huwelijk moet binnen 48 uur plaatsvinden en worden ingezegend door een kardinaal die liever niet afreist naar het Franse plaatsje. Dat gebiedt het testament van Lucy’s overleden vader. Mathurins oom (Marcel Dalio) is tegen het huwelijk omdat het grote familiegeheim onthuld zou kunnen worden.

Dit eerste deel van de film kent wat komische momenten. Grappig zijn de seksuele escapades van Mathurins zus Clarisse (Pascale Rivault) met bediende Ifany (Hassane Fall) die constant onderbroken worden. Clarisse besluit na elke onderbreking zichzelf op de rand van het bed te bevredigen. En dat terwijl haar kinderen zich in een kast in de kamer bevinden. De film kent meer van dit soort surrealistische momenten.

De film opent met paardenseks. Misschien om te laten zien hoe het (mannelijke) dier in een beest veranderd, omdat zijn behoeften niet langer te onderdrukken zijn. Misschien om te laten zien dat seks iets natuurlijks is. Misschien gewoon omdat het kan.

Lucy ziet bij aankomst op het kasteel van Mathurins familie de copulerende paarden. Het is ogenschijnlijk haar eerste kennismaking met seksualiteit. Dit brengt fantasieën bij haar naar boven, uiteindelijk leidend tot een droom waarin twee eeuwen eerder een vrouw (Sirpa Lane) verkracht wordt door het beest uit de titel. Luis Buñuels fantasieën uit Bell de jour zijn er niks bij.

Regisseur Walerian Borowczyk maakt enigszins kunstzinnige films en zelfs La bête verdient dit label. Dat het niet voor iedereen is moge duidelijk zijn. De seks, inclusief masturbeerscène van Hummel, neigt naar het pornografische. Het beest wordt veelvuldig in beeld gebracht met ejaculerende soort-van-penis.

Maar de nadruk ligt niet constant op deze momenten. Borowczyk heeft echt een idee in zijn hoofd, in ieder geval over vrouwelijke seksualiteit. De vraag is alleen hoeveel mensen daar ook werkelijk aandacht aan (kunnen) besteden. De censuurproblemen die in meerdere landen ontstonden zijn enigszins te begrijpen.

Misschien let niemand er op, maar de film is op zich best aardig gefilmd. Met name de buitenbeelden mogen er zijn. De vlugge montage (door de regisseur) draagt bij aan het arthouse-gevoel, al wordt er af en toe iets te veel heen en weer geschakeld.

Het geheel is op z’n minst interessant. De surrealistisch en seksuele momenten doen aan de eerder genoemde Buñuel denken. Tegelijkertijd is deze vergelijking iets te veel lof voor Borowczyk. Het tweede deel van zijn film is eigenlijk niet te beschrijven; het moet gezien worden. Iemand op IMDb.com beschrijft zoals de meeste kijkers La bête waarschijnlijk ervaren: “Heart-warming tale of a woman f*cking a rat-bear…”

This entry was posted in 1970 - 1979, 2 sterren, B and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>