De Wederopstanding van een Klootzak

Rating: ★★½☆
Nederland; 2013
Regisseur: Guido van Driel
Screenplay: Bas Blokker, Guido van Driel (gebaseerd op de graphic novel van Guido van Driel)
Producenten: Arnold Heslenfield, Laurette Schillings, Frans van Gestel
Cast: Yorick van Wageningen, Goua Robert Grovogui, Juda Goslinga, René Groothof, Jeroen Willems

Interessant, maar wat langzaam en soms verwarrend drama. Een ijzersterke rol van Yorick van Wageningen houdt de aandacht van de kijker wel altijd vast. Met een vleugje magisch realisme.

De klootzak uit de titel van de film is crimineel Ronnie (Van Wageningen). Of eigenlijk: was Ronnie. In eerste instantie leren we hem kennen als een poeslief mens. De wederopstanding heeft dan echter al plaatsgevonden. In flashbacks, inclusief enkele behoorlijk nare scènes, ontmoeten we de oude Ronnie.

Met zijn partner Janus (Juda Goslinga) is hij in Dokkum om de man die hem bijna vermoordde te zoeken. In Dokkum ontmoeten we in een andere verhaallijn Eduardo (Goua Robert Grovogui), een asielzoeker die werkt voor een boer. Zijn verleden is te heftig om over te praten; korte beelden – dromen of visioenen? – geven een indruk.

Dat beide verhaallijnen uiteindelijk bij elkaar komen staat vast. Hóe, dat is enigszins verrassend. Toch voelt het verhaal rondom Eduardo geforceerd aan. De film had makkelijk zonder dit deel gekund, ook al zijn veel losse scènes erg sterk. En Grovogui is uitstekend.

Dat Van Wageningen een verschrikkelijke man kan spelen zagen we niet lang geleden al in The Girl with the Dragon Tattoo. Hij overtuigt ook als vriendelijke, nieuwe Ronnie, wiens zintuigen (inclusief zesde) overgevoelig zijn geworden. Het contrast tussen de twee ‘karakters’ laat enkele nuances goed naar boven komen.

De niet-chronologische manier van vertellen, waardoor je beide Ronnies vaak direct na elkaar ziet, helpt hier ook bij. Tegelijkertijd werkt dit de film soms tegen. Niet altijd is duidelijk in welk deel van het verhaal de kijker zich bevindt. Dit verwarrende aspect lijkt hier onnodig en had ook simpel voorkomen kunnen worden.

Aan de andere kant legt de film uiteindelijk sowieso weinig uit, waardoor deze stijl wel bij de film past. In de arthousetraditie gaan de makers ervan uit dat de kijker intelligent genoeg is om niet alles voorgekauwd te krijgen. Zeker interessant, maar een groot deel van het gemiddelde filmpubliek kan dit ook als frustrerend ervaren.

Naast Van Wageningen heeft de film nog twee heel sterke punten. De inmiddels overleden Jeroen Willems steelt de show als gangsterbaas James Joyce en heeft daar slechts één scène voor nodig.

En dan zijn er de beelden. Schrijver-regisseur Guido van Driel en co-schrijver Bas Blokker baseerden de film op Van Driels graphic novel. De aandacht voor beeld komt daar ongetwijfeld vandaan. Friesland blijkt zeer fotogeniek; elk shot is raak. De Wederopstanding van een Klootzak is daarom ook tijdens de mindere momenten geweldig om naar te kijken. Met dank aan de camera van Lennert Hillege.

This entry was posted in 2,5 sterren, 2013, W and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>