Black Swan

Rating: ★★★★
Verenigde Staten; 2010
Regisseur: Darren Aronofsky
Screenplay: Mark Heyman, Andres Heinz, John McLaughlin
Producenten: Scott Franklin, Mike Medavoy, Arnold Messer, Brian Oliver
Cast: Natalie Portman, Mila Kunis, Vincent Cassel, Barbara Hershey, Winona Ryder

Black Swan is de beste film van 2010. Het is een film die balanceert op het randje van een perfecte film en een overdreven mislukking, maar valt nooit die laatstgenoemde kant op. Het is een dramatische balletfilm, een erotische en psychologische thriller, en soms, wanneer de paranoia echt om de hoek komt kijken, is het een regelrechte horrorfilm. De acteerprestatie van Natalie Portman is perfect; ook zij balanceert en valt niet.

Portman speelt Nina, een balletdanseres die hoopt op de hoofdrol als Swan Queen in een nieuwe versie van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. We zien haar als klein muisje, stil en verlegen. Thuis ontmoeten we haar dominante moeder (Barbara Hershey) en we zien en voelen dat het niet helemaal goed zit. De moeder lijkt aan de ene kant een zekere jaloezie voor haar dochter te voelen, aan de andere kant lijkt de relatie bijna incestueus. De relatie tussen dochter en moeder wordt expres vaag gehouden door regisseur Darren Aronofsky (Requiem for a Dream, The Wrestler), waardoor dit een eerste punt is waar de psychologische thriller kan gaan werken.

Op de balletschool kiest Thomas Leroy (Vincent Cassel) zijn hoofdrolspelers en ziet in Nina de perfecte ‘White Queen’. Hij ziet haar echter niet in de tweede rol, sexy en verleidelijk als de ‘Black Queen’. Dan arriveert Lily (Mila Kunis), nieuw uit San Francisco, het meisje dat perfect zou zijn als Black Queen. Zij heeft in dat opzicht alles dat Nina niet heeft. Ook Leroy’s vorige protegé Beth (Winona Ryder) bezorgt Nina zware tijden. Daarbij probeert Leroy op zijn eigen manier de donkere kant bij Nina naar boven te krijgen, dat uiteindelijk moet resulteren in een overtuigende Zwarte Zwaan.

Hij krijgt meer dan hij hoopte. Nina begint een zwarte kant te ontwikkelen, die voor haar en de kijker fantasie en realiteit vervaagt. Vreemde gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Dit resulteert niet alleen in het toch krijgen van de hoofdrol. Ook de relatie met Nina’s moeder komt onder druk te staan. Aronofsky brengt verschillende dramatische aspecten in het verhaal. Deze worden allemaal volledige behandeld, zonder dat hij de antwoorden in je gezicht wilt duwen. In zekere zin kan over Black Swan meer worden nagedacht en nagepraat dan over Inception.

Enkele aspecten die genoemd moeten worden – naast de al genoemde Portman (de gedoodverfde ontvanger van de Oscar voor Beste Actrice) – zijn het script (vreemd genoeg niet genomineerd voor een Oscar) dat deze mix van elementen zo briljant balanceert, Aronofsky’s knappe regie en bovenal het camerawerk van Matthew Libatique. In de composities spelen spiegels vaak een centrale rol en hij creëert mede met behulp van die voorwerpen een bijna constant onbehaaglijk gevoel. Tijdens de talrijke balletscènes participeert de camera op meerdere manieren in het stuk. Ook als ballet niet echt je ding is, blijven deze momenten je zeker bij.

De karakters uit Aronofsky-films zijn vastberaden om hun doel te bereiken. Een mathematische uitleg van de wereld (Pi), drugs (Requiem for a Dream), onsterfelijke liefde (The Fountain) en een verbeterd leven als worstelaar en persoon (The Wrestler) vormden deze groep karakters. Portman’s Nina lijkt de meest vastberaden van allemaal. Naar mate de film vordert wordt dit meer en meer duidelijk, met als absoluut hoogtepunt de zinderende finale.


Koop op Amazon.co.uk – Black Swan [DVD]
Koop op Amazon.co.uk – Black Swan [Blu-ray]

This entry was posted in 2010, 4 sterren, B, Top and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>