Love and Other Drugs

Rating: ★★½☆
Verenigde Staten; 2010
Regisseur: Edward Zwick
Screenplay: Charles Randolph, Edward Zwick, Marshall Herskovitz (gebaseerd op het boek van Jamie Reidy)
Producenten: Pieter Jan Brugge, Marshall Herskovitz, Charles Randolph, Edward Zwick, Scott Stuber
Cast: Jake Gyllenhaal, Anne Hathaway, Oliver Platt, Hank Azaria, Josh Gad, Gabriel Macht, Judy Greer

Love and Other Drugs is voor 75% een romantische komedie. De film is niet heel anders dan de meeste films in dit genre, ware het niet dat hoofdrolspelers Jake Gyllenhaal en vooral Anne Hathaway hier geen moeite hebben met seks en naakt. Het positieve aspect hieraan is een vorm van realisme; dit voorkomt de vaak lastige scènes waar armen en dekens de bil- en borstpartijen moeten verhullen. He negatieve aspect hieraan – voor ongetwijfeld aardig wat kijkers – is juist dat realisme. Het magische vaak nergens-op-slaande in romkom-relaties is voor velen de reden om naar dit genre te kijken.

Ook de overige 25% van deze film is zeer serieus. Maggie (Hathaway) heeft namelijk de ziekte van Parkinson. Ze ontmoet Jamie (Gyllenhaal), die het medicijn Zoloft aan dokters probeert te slijten. Zijn grote concurrent is Prozac (de film speelt zich af in de midden jaren negentig van de vorige eeuw). Allebei zijn ze meer op zoek naar bedpartners dan eeuwige liefde. Een perfecte match dus. Aangezien dit een romantische komedie is weten we dat het anders zal gaan dan dat ze van plan zijn. Uiteraard is het Maggie’s ziekte die dingen in de weg staan. Maar er is meer…

Naast Maggie’s ziekte en de romantiek probeert de film ook het hele medicijnen-aspect uit te bouwen. Interessant wordt het wanneer een nieuw middel op markt komt: viagra. Wie is beter dan het verkopen van zulke middelen dan womanizer Jamie? Zijn baas, gespeeld door een grappige Oliver Platt, geeft hem uiteindelijk het voordeel van de twijfel. Dan zijn er nog verhaallijntjes rondom een dokter (Hank Azaria) die Jamie probeert te overtuigen, de concurrent van Prozac (Gabriel Macht) en Jamie’s broer Josh (Josh Gad).

Drie laatstgenoemde delen zijn er puur voor komisch effect. Onzinnig is het feit dat Maggie ook ooit iets had met de Prozac-man. Dat Josh op de bank van Jamie komt crashen heeft geen enkele reden – de man is schatrijk – anders dan dat er wat gênante (grappig bedoelde) momenten kunnen ontstaan. Dit is een keer best leuk. Helaas zit dat moment vrij prominent in de trailer van de film, die de meeste kijkers wel gezien zullen hebben. Azaria op zich heeft een vermakelijke rol en het helpt de ontwikkeling van Jamie, maar niemand had het gemist als het er niet in had gezeten.

Regisseur Edward Zwick is vooral bekend van de wat groter opgezette films: Glory, The Last Samurai, Defiance. Oorlog – sowieso vaak een episch onderwerp – is het genre waar hij zich veelal in begeeft (naast genoemde films ook Courage Under Fire en The Siege). Voor Love and Other Drugs lijkt het alsof hij dezelfde benadering heeft gekozen als voor die films. Groots, bijna als epische vertelling. Helaas is dit genre vaak bedoeld voor kleiner, namelijk twee mensen, hun liefde en een probleem dat in weg zou kunnen gaan staan.

Uiteindelijk is het eerste deel gewoon leuk om te kijken. Gyllenhaal en Hathaway heerlijk natuurlijk, veel humor, rustig voortkabbelend naar… tja, een zwaar tweede deel. De humor is grotendeels weg en de dramatische stukken worden niet goed genoeg uitgebouwd (aangezien de film wel onder de twee uur moet blijven) om het romkom-idee weg te halen. Veel scènes lijken daardoor in de verkeerde film te zitten. Toch zou ik de film zeker niet afraden. Het is een welkome afwisseling tussen de vele preutse Hollywood-films. Misschien is het niet verrassend dat Nederlander Pieter Jan Brugge een van de producenten is van deze film.

This entry was posted in 2,5 sterren, 2010, L and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>